Zoals beloofd hier mijn verslag :
Ik ben ongeveer rond 15:30 bij de dealer in Turnhout aangekomen. Mijn plan was om inderdaad zo snel mogelijk te vertrekken, maar wel via binnenweggetjes. De "reis" zou gaan via Herentals, Heist-Op-Den-Berg, Putte, Mechelen, Vilvoorde en zo Brussel binnen. Ik ben wel onderweg enkele malen gestopt om even iets te drinken in een taverne. Kwestie van het "toerisme" effect wat zwaarder te laten doorwegen...
Het eerste wat me opviel toen ik bij de dealer plaatsnam op de Breva was hoe licht hij aanvoelt. Hij weegt in massa op een paar kilos na evenveel als de Kawa ER6 van de rijschool (200 kg), maar ik had het gevoel dat ik zo ongeveer de helft tussen mijn benen had! Dat komt volgens de dealer door het zwaartepunt, dat bij de Breva extreem laag ligt.
De koppeling van de Breva komt vroeg. Toch was het niet zo moeilijk om zachtjes te vertrekken. Nu goed, de eerste paar keer wel eens stilgevallen, dat had ik ook verwacht. Wat ik apprecieer aan de Breva is zijn beschaafdheid. De Kawa waarmee ik leerde rijden schoot van 1000 toeren stationair naar 4000 bij de minste beweging van je gashendel. De Breva doet dit in stapjes van 500 toeren per millimeter dat je beweegt met de hendel. Rustig naar 3000 toeren gaan, langzaam een slepende koppeling aanleggen, wat gas bijgeven omdat de motor terug naar 2000 toeren zakt (omwille van de inertie van de motorfiets) vanaf het ogenblik dat je hem voelt "trekken"... Dit was zo goed als steeds een garantie om zonder horten en stoten, of stilvallen van de motor, vlotjes weg te geraken.
Nu moet ik wel toegeven dat dit voor een groot stuk een ontdekkingsproces was, waarbij ik, vooral in het begin vaak heb gefaald. Elke motorfiets zal wellicht een ietsiepietsie anders zijn. Bleek dat ik iets te snel wegraakte moest ik dan compenseren door wat meer te ontkoppelen. Omdat de motor net zo rustig loopt, denk ik dat ik hem soms "vergat", en met andere woorden onbewust te weinig gas gaf zodat ik hierdoor regelmatig over te weinig motorvermogen beschikte (en stilviel). Nu is duidelijk dat de Breva zich goed voelt bij 3000 à 4000 toeren.
Vanaf het ogenblik dat ik Vilvoorde binnen reed, en zo bij mij in de buurt in Elsene begon te komen, gingen alle handelingen al zeer reflexmatig en met veel meer ontspanning. Naats de opgedane ervaring van de voorbije uren zaten daar waarschijnlijk ook twee andere oorzaken achter. In Brussel heb je namelijk een overdaad aan straatverlichting, wat het enkel makkelijker maakte, en anderzijds begon ik me meer en meer op bekend terrein te begeven. Dat is natuurlijk psychologisch, maar het weegt niettemin door.
Ik heb heel wat reviews van de Breva 750 gelezen her en der op het internet, en ik moet eerlijk bekennen dat ook de minpunten heel herkenbaar zijn. Nu, het zijn er eigenlijk maar twee:
Ten eerste is er het benzinelampje, dat soms gaat branden wanneer dat nog niet nodig is. Een aantal seconden later gaat het wel uit maar het blijft enigszins vervelend. Alleen als het blijft branden weet je dat je moet gaan tanken.
Echter, een veel belangrijker minpunt is de versnellingsbak, en meer in het bijzonder de neutraalstand. Ten eerste gebeurde het vaak dat ik vanuit neutraal naar eerste ging, en dat het groene lampje wel degelijk doofde bij deze handeling, maar dat ik technisch-mechanisch nog altijd in neutraal bleek te staan.
Dit heeft me een paar keer schaamrode wangen opgeleverd aan een rood licht. Het is maar wanneer ik de versnellingpedaal met wat meer kracht naar beneden duwde, dat ik werkelijk in eerste kwam.
Wat ook relatief vaak gebeurde is dat ik hem eenvoudigweg niet in neutraal kreeg. Je voelde dat ook met je schoen. Je kon eenvoudigweg niet een half tikje naar omhoog gaan. Vervelend is ook dat bij omhoog en omlaag schakelen iets te veel een klik-gevoel ontbreekt, dat je de bevestiging zou kunnen geven dat je goed in de gewenste versnelling zit. Het is precies of er een beetje kauwgom tussen zit...
Ik moet wel zeggen dat opschakelen naar tweede, derde enz.. bijzonder zacht en vloeiend gaat. Trouwens al van bij het begin was ik in staat dit zonder enig probleem te doen.
Ook bij hogere snelheden voelde ik mij extreem op mijn gemak. Tijdens mijn lessen was dat anders, en overigens één van de grote zorgen van mijn leraar. Ik reed toen inderdaad 50 waar je 70 mocht, 30 in een zone 50, enz... Met de Breva was het heel anders. Ik heb zowat overal gereden aan de maximaal toegelaten
snelheid en het heeft me eigenlijk nooit beangstigd, al moet ik toegeven dat 90 km/u voor een beginnende motorrijder altijd wel even slikken is (hoewel er in princiepe geen reden is voor angst). Bij 4000 toeren is de Breva bijna trillingsvrij. Het viel enorm op hoeveel minder vermoeiend het allemaal was in derde of vierde versnelling aan dit toerental. Het enige wat je attend maakt op de snelheid is de wind.
Ik ben zeer tevreden van deze machine. Ik heb nog nooit op een motorfiets gezeten, en ik had zoveel andere modellen kunnen kiezen (theoretisch dan). De Breva was een keuze die ik gemaakt heb nadat ik door zijn mooie uiterlijk nieuwsgierig ben geworden en zoveel positief in de reviews heb gelezen. Ik ben nu ook zelf overtuigd dat dit een heel goeie keuze is geweest. Toen ik Brussel binnenreed had ik het gevoel dat ik al jaren op deze moto gezeten had. Dat had ik nooit durven denken toen ik een paar uren daarvoor met veel angst en zenuwen in Turnhout vertrok...
Greetz, Wim
