Gisteren avond nog wat geoefend. Ben vrij laat vertrokken van bij mij (in Elsene) om via de ring rond Brussel een stuk autosnelweg richting Antwerpen te rijden. Ik heb dit gedaan tot in Boom, daar nog een beetje rondgereden en dan teruggekeerd. Mijn persoonlijke evaluatie is als volgt :
In de bebouwde kommen en op de gewone autowegen was ik beduidend minder zenuwachtig en gespannen.
Veel handelingen, zoals schakelen en het gebruik van de knipperlichten, worden merkzaam reflexmatiger uitgevoerd.
Stilvallen bij vertrekken vanuit stilstand is slechts in het begin nog maar een tweetal keer gebeurd, dit was waarschijnlijk te wijten aan het feit dat ik er terug een beetje moest "inkomen".
Ik had schrik voor het uitrijden uit mijn garage. Het is immers een ondergrondse parkeerplaats en ik moet vrij steil omhoog in een bochtje. Ik had dit nog nooit gedaan en het lijkt een beetje "freaky", maar uiteindelijk bleek het, zoals met veel andere dingen, alweer een angst voor niets, maar ook weer een overwinning...
Richting Antwerpen op de autosnelweg was het anders. Daar voelde ik mij niet echt op mijn gemak. Heel raar was dat 80km/u daar veel sneller leek dan 80 km/u op een gewone autoweg. De autosnelweg is een grote open en brede ruimte en ik denk dat dit er mee te maken had. Het zit allemaal in het koppeke en dat moet er uit. Ik ga mezelf dus regelmatig confronteren met rijden op een autosnelweg om dit er uit te krijgen. Accelereren bij het verlaten van bijvoorbeeld een tankstation was geen enkel probleem, maar één keer ik op mijn snelheid was gekomen voelde ik het allemaal niet meer zo stabiel aan. Ik ben mooi op het rechter rijvak gebleven aan niet meer dan 80/90 km/u, en soms gestopt aan een rustplaats. Ik moet wel zeggen, mijn moto heeft geen kuipje. Ik denk dat het met een kuipje allemaal wel wat rustiger en aangenamer wordt.
Ik moet wel zeggen dat ik me op de terugweg iets meer op mijn gemak voelde. Ik ben ook niet meer gestopt aan een rustplaats, en was dus vrij snel thuis. Eens op de viaducten had ik ook veel minder last. Het is, denk ik, omdat je op die plaatsen "veel te doen hebt". Bochten insturen en verlaten, versnellen, vertragen, soms schakelen enz...
Eindbesluit is dat ik nog veel moet oefenen (daar gaan nog duizenden km voor nodig zijn, maar dat geldt voor iedereen denk ik), maar dat ik heb mogen merken dat er een duidelijk evolutie in de goeie richting is.
