Sinds deze week trotse eigenaar van een Moto Guzzi V11 Le Mans daarom dacht ik dat het wel eens leuk zou zijn mij even voor te stellen aan andere Guzzi enthousiastelingen.
Even mijn motorgeschiedenis... het kriebelde al een tijdje maar toen ik twee jaar geleden op tram 3 gestapt ben begon het toch meer en meer in men hoofd te
spelen om men motorrijbewijs te halen. Het begon tot me door te dringen dat ik niet eeuwig tijdens de vakantie met tent en slaapzak op men rug zou blijven
rondtrekken. Daarbij lonkte het idee om bepakt en gezak al rijdend de wijde wereld te verkennen meer en meer. Toen ik dan half jaar later een oude BMW R65 tekoop zag staan was de kogel pas echt door de kerk. Deze was echt boven mijn budget, want ik zocht een cheap-ass motorfiets waar ik een jaar of twee onbezorgd mee
kon rijden (ervan uitgaande dat ik toch eens onderuit zou gaan, wat trouwens *gelukkig* nog niet gebeurt is).
Uitendelijk ben ik voor een Yamaha XJ600 "Diversion" gegaan wegens: goedkoop, betrouwbaar en zwart

. Van toen af aan is motorrijden meer en meer men leven gaan bepalen. En werd mijn wagen gedegradeerd tot gemotoriseerd winkelkarretje. Ik heb er met plezier anderhalf jaar en 15.000 km door regen en wind mee gereden.
Maar toch wringde het, er waren toch een aantal minpuntjes. De te slape ophanging, iets te weinig punch in de motor, mankementjes hier en daar...
Ik zocht toch naar een ietsje "meer" in een fiets...
Nu, ik heb het zo niet voor moderne motorfietsen. Voor mij is een motorfiets zoals het woord: een motor-fiets, een frame met motor (liefst luchtgekoeld), met daaraan een stuur, een stel wielen en een zadel.
Men zoektoch was gestart naar de "ideale" motor: het moest ene zijn die mij overal brengt, door weer en wind. En alhoewel toch vooral dient om mee te rijden ben ik toch niet vies van wat sleutelwerk, dus betrouwbaar en eventueel eenvoudig zelf te onderhouden.
Daarbij moet hij geschikt zijn voor dagenlijks woon-werk verkeer, incl. binnenstad als lange(re)-afstandsreizen. En als dat nog niet genoeg is mag hij toch een ietsje sportief zijn zonder daarbij constant te hoeven laagvliegen. Onmogelijk? misschien

Mijn oog viel - dankzij tip van mijn beste kameraad - op de V11 Le Mans en het was bijna liefde op het eerste gezicht. Wat zeggen ze nu weer? Je kiest geen motor-
fiets, de motorfiets kiest u? Sinds deze winter ben ik dan ook op zoek gegaan naar een goeie tweedehands V11 Le Mans voor een zachte prijs en die heb ik dan deze week gevonden.
De testrit was een ware belevenis. Ik had een beetje schrik dat deze 40kg zwaardere motor mij niet zou bevallen en de zithouding iets te sportief zou zijn. De motor zat echter als gegoten en hoewel de eerste twee straten nogal onwennig waren (hij heeft dan ook een totaal ander karakter als mijn Divke) begon ik steeds meer en meer te genieten. Ik ben uiteindelijk met een brede grijns terug gekeerd en was voor geen nuchtere argumenten meer vatbaar! :-/
Nog gauw geprobeert men enthousiasme in te tomen om nog wat te proberen onderhandelen voor de prijs (denk niet dan het goed gelukt is), verkoopscontract getekend en voorschot betaald!
Vanavond rij ik ermee naar huis!
PS: de nickname heb ik gekozen omdat ik het af en toe leuk vind 's nachts een toertje te gaan rijden. Gewoon omwille van de rust en de stilte... (en omdat mijn voornaam al gekozen was

)