Lommel,
MGCB's jaarlijks treffen
mijn allereerste motor-kampeerervaring
en in mijn 22-jarige motor-rij-carriére mijn eerste treffen ooit.
Voor alles een eerste keer, nietwaar?
Donderdag alvast begonnen met het oliepeil te controleren => daar mocht wat bij
ook nog maar eens de bandenspanning gecontroleerd en daar mocht ook wat bij.
Vrijdag => D-day
Om 09h30 vertrokken met de bedoeling er alvast een "reisje" van te maken:
via de kortste, landelijke wegen naar het treffen.
Ik kon evengoed de autostrade genomen hebben: anderhalf uur en zo'n 135Km, maar wat plezier zou ik dààr aan hebben?
Dus,
de binnenbaantjes.
GPS op "kortste" en "autostrades vermijden".
Bepakking nogmaals gecontroleerd,
afscheid genomen van de kroost en't vrouwtje
motor gestart
en wijle weg.
Merelbeke -> Wetteren -> Schellebelle -> dju, wegenwerken
rondrijden, maar elke weg waar de GPS mij wou terug op route zetten was "uitgezonderd plaatselijk verkeer",...
Na een klein half uur rondgezwalpt te hebben tussen Wichelen en Lede mij van geen enkel bord nog iets aangetrokken en resoluut richting Noord-Oost beginnen rijden.
En was ik blij dat ik Schoonaarde zag, ik zat weer op route.
De ganse weg naar Lommel was een aaneenschakeling van
veel te druk verkeer
wegens wegenwerken, omleidingen,...
en als ik dan een beetje vrije baan had hing ik binnen de kortste keren achter
traktoren
of vrachtwagens, werfverkeer, grote vrachtwagens, ouw peekes met remorque, ...
Zelfs de brug van Willebroek bleek defekt (echt, een politie-ventje stuurde iedereen weg, "er was geen wachten aan": zei hij)
(Wannes Van de Velde: 'k stond voor de brug van Willebroek)
Om een te lang wordende inleiding kort te houden:
ik heb 3,5 uur gereden op een geregistreerde 120KM!!!
Iets na 13h kon ik me inschrijven bij René, net na een Italiaans koppel,
die bleven niet kamperen, maar sliepen ergens op hotel of zo.
Ik werd als 4de motor ingeschreven, en kreeg een petje en een zeer leuke T-shirt: Dos cylindros por favor
knap gevonden woordspeling op de VRT-2 Zomerhit van 2010.
Plekje uitzoeken,
motor afladen,
tentje opzetten,
kamp verkennen,
tegen een paar reeds aanwezige bekenden goeiendag zeggen,
bonnekes kopen,
bij de "leiding" informeren welke shift ik verwacht werd (ik had me als vrijwilliger-helper opgegeven).
Maar eerst een beetje eten: spagetti, lekker, maar de portie mocht iets groter geweest zijn. Kan ook aan mij hebben gelegen want ik had meer dan reuzehonger.
om 19h30 startte mijn shift tesamen met Dirk, Jaak, Patrice, Guillome en Diane achter de toog.
Arie en Marina (is dit correct???) in de keuken.
Weerom toffe babbels
achter de toog zie je quasi iedereen passeren
en aangezien het vrij behoorlijk rustig was was er ruim tijd voor een babbel
en tijd om te leren pinten tappen
nog zoiets wat ik nog nooit in m'n leven heb gedaan.
En volleerde barman , daar is bij mij nog werk aan,
maar ik kan toch al een pint tappen.
Zo rond 01h45 was het zo rustig dat ik stilaan richting slaapzak kon vertrekken.
Was me dat donker!
En waar ligt de zaklamp,
juist, ja,IN de tent,...
Efkes de ogen laten wennen in het donker
en zachtjesaan, voetje voor voetje richting tent.
Het voordeel van een witte motor?
De vorm ervan is in den donker eerst zichtbaar.
Volgende nacht de pillamp maar in de zak steken!
kleren uit en slaapzak in.
Maare,
wat was die ondergrond hard
dat Lafuma matje van amper 1cm dik gaf dus totaal geen steun, alsof ik op de blote beton lag.
En mijn zoon is er, onbegrijpelijk, zeer tevreden over.
Dat neem ik nooit meer mee, dringend vervangen.
Nu, die mat was niet het enige wat mij uit mijn slaap hield:
er zijn er een paar die kampioenschap om ter luidst snurken hebben gehouden
Dan toch wat in slaap gesukkeld
en toen ik de eerste keer op m'n uurwerk keek was het reeds 7uur.
Nog wat blijven liggen om wat te genieten van de ochtendlijke geluiden (snurkers,...)
Opstaan dan maar,
toilet,
badkamer, sorry, waszaal.
Baardje scheren
oesje, geen stopkontakt,
richting toog: ook niks.
Ah, in Guy's winkeltje. Ik begin met scheren hoor ik laag en rechts geritsel
wie lag daar te slapen?
Juist, ja, Guy.
Sorry Guy,...
Nu begrijp ik waarom zoveel mannen hun baard laten groeien: die hebben mijn luxe-probleem niet.
Ontbijt vanaf 08h30
Spek & eieren, met brood, koffie, fruitsap.
We kunnen er weer tegen.
Bij René op bezoek aan de inschrijvingen
en zijn plannen voor zijn Noordkaap-trip overlopen.
Het ziet er alvast een veelbelovende trip uit: ik kijk nu al uit naar zijn verhalen.
Komt Patrice mij vragen om wegkapitein te zijn voor de rondrit in de namiddag.
Waarom niet,
weeral een "eerste-keer-ervaring".
Niet zonder een zeer duidelijke breefing gekregen te hebben van Patrice
Vertrek voorzien rond 13h.
Maar eerst een beetje werken achter den toog.
Om half twee stipt kon de groep vertrekken aan de rondrit,
onder een zeer dreigende wolkenlucht, maar warme, zelfs drukkende temperaturen.
Men had hier en daar een bui voorspeld.
"Hopelijk vallen ze daar en niet hier", werd links en rechts geopperd.
De weergoden waren ons gunstig gezind want het bleef droog.
Dat wegkapitein zijn is toch niet echt mijn ding:
ik denk dat ik er het lef niet echt voor heb, ik ben vrees ik, een beetje een veel te voorzichtige rijder.
Maar een ervaring was het wel
en de adrenaline heeft een aantal keer een serieuze opstoot gehad.
Bon,
na de rit terug achter de toog.
Rond 17h30 begon ik weerom honger te krijgen en begon te informeren of de broodjeszaak nog open zou zijn na m'n shift.
Geen probleem,
Diane was zinnens brrodjes te halen en het mijne kon er gerust nog bij.
Groot was onze verrassing toen ze terugkwam met twee ronde broden van zo'n 30cm doorsnee, ruim 6-7cm dik.
Dat was eten voor 3man per brood ipv één broodje per man.
Het moeten daar grote eters zijn in de Limburg!!!
Wat ik niet opkreeg heb ik aan de keuken gegeven en dat mochten ze opeten of verkopen: een beetje extra sponsoring voor de clubkas.
Via SMS bleef ik met het thuisfront op de hoogte van het reilen en zeilen ginds
en het vrouwtje had geschreven dat het daar rond 15uur was beginnen te regenen.
Zo rond 19h antwoord ik dat we in Lommel nog geen 10 druppels hadden gezien.
Ja
tarara
geen half uur later trokken ze boven de kampplaats ook de hemelsluizen open.
De regen van "daar" was naar "hier" gekomen,...
Tijd voor wat muziek en ontspanning
maar eerst de tombola.
20 prijzen waren er te verloten
met als eerste een heus motorkostuum.
Proficiat aan de winnaar (ikke niet dus)
"Blue Thrill" mocht dan al zijn registers open trekken.
Zo een life optreden heeft toch iets
en die mannen kunnen er wat van
het is echt niet simpel om uit een zaal waar weinig volk is toch nog volk op de dansvloer te krijgen.
En de volgende keer als ik het liedje "walk 500miles" hoor, zal ik gegarandeerd in een lach schieten.
http://www.youtube.com/watch?v=tM0sTNtWDiIIets na middernacht naar de tent toe.
Ik beken,
ik ben absoluut geen nachtmens
ik heb slaap nodig
veel slaap.
En ik had al een slechte nacht achter de rug
en er stond me er nog ene te wachten want die slaapmat zou wel even hard blijven.
Alhoewel, het leek iets beter.
Om 07h00 stond ik paraat in de keuken: ontbijtdienst tesamen met Patrice, Guillome, Dirk en zijn vrouw en de Jos
50 borden klaargezet
Al snel hadden we er een soort "bandwerk" van gemaakt
en de borden gingen vlot de keuken uit.
Efkes een probleem omdat er maar voor 100 tassen koffie kon gezet worden,
maar ik heb tegen amper één persoon moeten zeggen dat er geen koffie meer was.
Eigenlijk geen probleem dus...
Nog tot 11uur meegeholpen met opruimen en opkuisen
en dan maar naar m'n tentje om ze te beginnen afbreken.
Daar stonden 3 motards uit Leopoldsburg naar mijn kleine V7c te kijken
en die wisten te melden dat het ginds pijpestelen aan't regenen was.
Amper 10Km van Lommel!!!
Dus haast-U-haast-U de zijtassen volgepropt
de tanktas erop
de tent samengevouwen en alles op de motor vastgesjord.
Zeer dreigende wolkenlucht
af en toe een drupke
En maar besloten om het volledige regenkostuum aan te trekken
Je zal steeds zien: heb je dat kostuum aan krijg je geen regen
laat je het uit zal het wel regenen.
In Geel heb ik wat regen gehad en toen ik bijna thuis was, zo rond Kalken nog wat.
De moeite van het spreken niet waard.
Deze keer had ik de GPS wel op snelste weg gezet.
Om 13h kon ik thuis de motor stilleggen.
Het was een blij weerzien met kroost en vrouwtje.
Ik heb het al verschillende keren gezegd: "vertrekken is ook thuiskomen, anders ben je op de vlucht" (danke Wim Van Opbroek (citaat uit de "Bende Van Wim"))
motor afladen
stukske eten
douchke
en toen ik me in de zetel zette ging bij mij het licht uit.
Maandag was mijn allerlaatste verlofdag
dus was het kampeer-uitrusting-kuisdag.
Hoe heb ik mijn allereerste treffen ervaren?
Goed, heel goed zelfs
voor herhaling vatbaar.
--je treft er oude (en jonge) bekenden (duh, het is een treffen)
--je maakt er nieuwe
--je ziet er Guuzten in alle soorten en maten
--je hoort wat anderen van je motor vinden (en ik mag eerlijk zeggen dat ieder mijn kleine V7 een prachtige motor vind. Alleen, telkens die uitleg "of ie wel genoeg power heeft" begint serieus afgezaagd te worden. Voor eens en voor altijd: ja hij heeft meer dan voldoende power!!!)
Christiaan
