Het moet zo ergens rond de BBQ geweest zijn in juni 2009 toen het voor het eerst ter sprake kwam, René was toen net terug.Eric en ik vroegen of we mee mochten met Rene naar Tirol in 2010, en zo konden we beginnen dromen van een reisje tirol, grappen maken over de Stelvio enz....Een jaar lang konden we aftellen tot 10 juni 2010, toen bleef ik bij Eric in Holsbeek slapen.
Op 11 juni pikten we Rene op aan de snelweg om 06.00, amaai....zo vroeg, dat was om 05.00 opstaan, Kathleen had lekkere koffie gezet, en na een lekker onbijt konden we vertrekken.
Alles ging vlot, geen regen, weinig verkeer, wat wil je op dat uur....., en ik had van Eric het intercomsysteem mogen lenen, zo hadden we beiden contact....en hij maar zingen, en lol dat we hadden, tot na een kleine 200 km, hij riep in de intercom, ik heb platte band, samen aan de kant en Rene reed door zonder omzien, ah ja, hij hoorde die intercomstem niet hé, maar het bleek geen platte band, erger, de lager in de achterbrug was kapot, Eric zei, rij verder, ik heb een reisbijstandsverzekering, en zo namen we afscheid, voor héél kort zou later blijken.Na een goeie 10 km vond ik René terug op een snelwegparking,
en zo reden we met een klein zieltje verder naar Ebnit, toch een beetje bekommerd om Eric.En in de vooravond kwamen we toe bij prachtweer in Ebnit, voor René een weerzien met bekenden, niet moeilijk, het was reeds zijn achttiende, jawel 18de editie.We logeren er in een pracht van een Chalet, waar ook al andere clubleden met René naartoe zijn geweest, even voor de vuist weg, Josse, Ellen, Ivo.....
René, het is nu dringend tijd om de innerlijke mens te versterken, schnitzel op z'n Oostenrijks, zoals het hoort, en met frieten.
Na onze gevulde maag zijn we ons nog even gaan opfrissen in de chalet, waar we ook onze clubvlag hadden gehangen ondertussen
En dan gaan we de avond en nacht in op het treffen, genieten van bier en muziek, ohw ja, René is er één uit de duizend, die maken we blij met cola.<br />1 euro pfand voor onze plastic beker, en laat nu de avond en de muziek maar komen....
Na onze eerste avond in de partytent, midden in de nacht, we lagen al in bed, telefoon, Janguz al uitgeteld, maar René nog paraat, Eric aan de telefoon, met de boodschap dat hij in Ebnit stond, maar waar moet je daar zoeken in de helzwarte nacht, zonder te weten waar je moet zijn, het was trouwens gevaarlijk om van Dornbirn naar boven in Ebnit te rijden in het donker.Eric was dus op tijd terug thuis met een auto van de verzekering en is dan in de namiddag met de breva van vrouwlief naar Ebnit vertrokken......René is hem gaan oppikken in het holst van de nacht, of zeg je goeiemorgen, vijf minuten na middernacht. Zo was ons groepje terug compleet, vlugger dan verwacht...Raar maar waar, die ochtend op 12 juni, Eric als eerste paraat, en het had flink geregend die ochtend.
René, trek nog eens een foto .....voor het ontbijt
Wij gingen ontbijten in het gasthaus van het vakantiedorp, waar ook het treffen doorging.en nog inderhaast een foto van een eekhoorn die blijkbaar ook wat lekkers gevonden had.
en dan de rit van zaterdag 12 juni, Ebnit -> Ebnit , vraag me niet hoeveel kilometers, is niet belangrijk, was heel mooie rit.Ebnit - Simmerberg-oberstaufen-oberjoch-gachtpass-lechtal, en in het lechtal even een zijstapje, zéér prachtig naar Kaisers, terug naar het Lechtal en verder naar de Hochtanbergpass-swartsberg-Ebnit een foto van Kaisers, en ze staan nog statig op de foto ook
Een tweetal uurtjes hebben we nog genoten, want ginder kan je het beter in tijd dan in kilometers uitdrukken, we waren rond 10 u 's morgens na het ontbijt vertrokken, en rond half zeven terug op het treffen.op de foto de weg naar Ebnit langs een aantal kronkel tunneletjes, bij daglicht is het adembenemend mooi
op de voorgrond een mooie Guzzi, uiteraard, daarachter zie je de kampeerweide liggen, en nog verder het feriendorf, de meeste chaletjes waren bezet met Guzzisten, volgens onze kenner René was het er nog nooit zo druk.
Het Gasthaus, waar we ons avondeten gingen genieten zat al afgeladen vol, zoals je ziet op het terras, ook binnen ....
en de tent, voor het gasthaus.
later op de avond
,verdorie, ik vind in m'n grote hoop foto's geen foto's van die avond, kregen we de trofee, voor de eerste maal, van verstkomende club, er waren Oostenrijkers, tja, thuisland hé, Zwitsers, ligt ook achter de hoek, Duitsers, Liechtensteiners, Italianen, en wij gedrieën als enige Belgen.De inhoud van het doosje kun je bekijken in ons Lokaal "Guy's Guzzi - Cafe" in Machelen Zulte.
