Auteur Topic: Toerrit Laarne 28 JAN 2018  (gelezen 491 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Patrick Pevenage

  • Berichten: 5
  • Karma: 0
Toerrit Laarne 28 JAN 2018
« Reactie #1 Gepost op: zondag 28 januari 2018 - 20:37:20 »
’t Is niet ver van de deur. Laarne is de startplaats, 13u40 aankomst ter plaatse voor een dikke honderd kilometer Winterrit. 11°C en zwaarbewolkt maar regen is niet in zicht. Startuur is en was voorzien van 9u tot … oneindig in lengte. Da’s weer zoiets typisch voor mijn woongebied. Je kiest dus zelf waar en wanneer je rondhangt onderweg en als het even kan is een dansje in de startplaats before-and-after-party na de werkuren wellicht mogelijk.
Café De Zwaluw in de Lepelstraat. Geen gps-parcours beschikbaar gesteld door de organisatie MC Tornados. Misschien volgend jaar wél gps zegt de inschrijvingsdame mij. De bepijling is volgens haar uitstekend en dat zal later ook zo blijken. Top.

Eerste contactstreek is Lochristi en omgeving. Een bloementeeltstreek die er grijzig mistroostig bijligt. Vervolgens de ruime havenstreek van Gent waar je bij dit soort weer schrik zou hebben om op zee te gaan om aansluitend daarop te verdrinken voor de kust van Oostende. Ik heb watervrees en laat het mij nu net overkomen dat organisator Tornados in het havengebied mij de veerboot in Langerbrugge opdringt. Ooit moet het wel eens gebeuren.

In eerste versnelling bij geparkeerde motor en met de zijpikkel uit zit ik op een boot die mij van hier naar daar brengt mét mijn ogen toe op een brede stroom die weleens Gent-Terneuzen kan heten.
Voor mij staan twee motards op BMW die het blijkbaar niet aan hun hart laten komen. Zij doen ook mee aan de toertocht maar zij reden voordien twee à drie km sneller dan wat ik mij opgelegd had. Laat ze maar gaan, ik kom hen later wel nog tegen.

In Evergem na ruim 20 km is de eerste stop maar die laat ik aan mij voorbijgaan. Er staan trouwens geen motorfietsen voor de deur, wél staat er een BMW op het dak. Vreemd maar goed gevonden.
Wij rijden langzaam Nederland binnen via Sas van Gent en zo naar Axel. Prachtig, rustig, winderig grondgebied. Verrassend soms. Ik geniet alhoewel ik voordien niet dit gevoel had toen ik nog op Belgische bodem was.
In Axel is er een stop bij de Rattlesnakes. Daar wordt in een godvergeten gat aan Iron Maiden gedaan maar die staan momenteel op non-actief wat geluid betreft. Alleen stilte. Ik moet eerst plassen maar de dames kunnen naar het toilet zegt de wc-deur mij, en aan de heren wordt gevraagd om naar buiten, rechts naast de buitendeur en zo rechtdoor, hun plas te maken.

Ik kom daar ook de twee BMW-motards tegen van op het veer in Langerbrugge. Volgens hen ben ik de laatste starter. Laat dit nu maar even zo zijn, maar ik licht hen wel in dat ik soms als laatste start omdat ik ’s morgens niet uit mijn bed geraak, maar dat de kans erin bestaat dat ik daarna mijn achterstand goedmaak. De vaart erin zetten door sommigen werkt namelijk meestal op termijn méér vermoeiend dan een lekker (lager maar constant) gemiddelde aan te houden zoals ik pleeg te doen. De tijd die je wint op de motorfiets met het doordrukken van de kilometers, verlies je daarna onderweg wanneer je een stoel onder je achterste schuift om vervolgens te zitten en te blijven zitten wegens emotionele en fysieke recuperatie. Een beetje Guzzi-zelfvertrouwen moet nu eenmaal zijn én bestaan.

De rest van de rit is gesneden koek. De toertocht viel beter mee dan ik voordien meende te moeten denken. In elk geval was het een goede training om na de sombere winter weerom de fijne motoriek te leren kennen bij het besturen van een motorfiets.
« Laatst bewerkt op: maandag 29 januari 2018 - 15:57:11 door Patrick Pevenage »