Auteur Topic: Toerrit Tielt 1 APR 2018  (gelezen 533 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Patrick Pevenage

  • Berichten: 6
  • Karma: 0
Toerrit Tielt 1 APR 2018
« Reactie #1 Gepost op: vrijdag 06 april 2018 - 21:28:35 »
De Lenterit in Tielt. Het is miezerig weer, 6°C, ongeveer 10 u, en veel motorvolk op en rond de inschrijftafel van het ijzercomplex oprit Rosseel. Veel lente is niet te bekennen. Alle bloemen en bladeren laten hun oren hangen.

De deelnemersontvangst voordien liet echter al veel goeds zien. Twee stewards op straat om het verkeer tegen te houden, een lange toegang rechts-links via bepijlde dranghekkens naar het industrieel lokaal, en binnenin gezellig en opgetogen gebabbel door mensen die misschien mekaar voor de eerste keer zien na een kwakkelwinter. Er staat ook een groot tv-scherm om straks de Ronde van Vlaanderen live te volgen.

Voor mij is het een van de eerste keren om aan motorfiets te doen. Ik rijd ronduit vierkantig en iemand die beweert dat hij evengoed stuurt na twee maanden onderbreking als moest hij elke dag rijden, die liegt. De finesse is eruit, het stuurgevoel zit in de achtermand, je motorfiets rijdt alle kanten uit behalve degene die je wenst, en je achterste weet niet wat je voorste meent te veronderstellen.

Bij deze. De TomTom wordt ingeladen door iemand die er verstand van heeft want soms blijkt alleen maar Garmin te bestaan.
Zes euro inschrijfgeld en een gratis koffie later begin ik eraan. Een rit in de vorm van een ballon, in tegenuurwijzerzin, horizontaal van Tielt richting Gent en dan naar omhoog naar Zeeuws-Vlaanderen. Dan horizontaal naar Aardenburg en terugkomen via Damme en Wingene. 180 km.
Tielt wordt verlaten via het industriegebied en meteen start een parallelle binnenweg aan de hoofdweg die loopt van Tielt naar Deinze. Het is een flikflakweg die uitmondt in Kanegem.
Daar zie ik aan de kerk een bronzen Briek Schotte. Waarschijnlijk heeft IJzeren Briek een knauw gekregen want hij ligt op zijn fiets schuin tegen de kerkpaal aangeduwd. Is ook in dit godvergeten gat, volgestouwd met verkeersdrempels, dan ook nog eens vandalisme een uitgangspunt.

Zonder veel omhaal bereik ik Drongen, de zeehaven van Gent, en zo naar omhoog richting Nederland. Ik kom weeral langs bij café Bij Pros in Evergem waar nog altijd een BMW op het dak staat. De vier knipper-gevaarslichten branden maar ik kan mij vergissen.

In Boekhoute is de eerste stop maar die laat ik links liggen. Ik ben nog niet toe aan koffie. De rit tot nu toe was leuk en afwisselend. Op naar Aardenburg over de Zeeuwse dijken. Prachtig, prachtig. Ook in Aardenburg een stop maar nog altijd geen koffie nodig. Drieënveertig jaar geleden heb ik hier, als beginnend autobestuurder, ooit mijn eerste boete gekregen en ik heb dat nooit verteerd. Of laat ik eerder zeggen: leergeld betaald.
Het miezerig weer is gestopt en maakt plaats voor licht in de lucht. De dijkwegen waren door het vlakke land en de aanwezige wind aan het opdrogen. Heel apart is dat ik in België smalle wegen voor de wielen kreeg met behoorlijk wat slijk afkomstig van de landbouwvoertuigen die van het veld komen. In Nederland is dit niet het geval. Ook daar is landbouwbeweging maar geen modder op de weg te bespeuren, zoniet heel zelden. Hoe doen die Nederlanders dat of hoe vuil zijn wij?

30 km dijkwerk zijn een aparte verademing. In Aardenburg is het voorbij. Aan café De Tol steken wij weer België binnen, maar het blijft mooi rijden. Wat kan motorrijden in combinatie met een prima organisatie toch leuk zijn. De bepijling is trouwens meer dan in orde. Hij die verkeerd rijdt mag de schuld op zichzelf steken.
Op ongeveer 30 km van het einde is de derde stop. Ergens rond Wingene. Geen koffie nodig. Op 20 km van het einde, na een bocht, staan twee motards aan de kant. Ik vraag of er hulp nodig is, maar ik ben te laat. De ene moto is al uit de gracht getrokken, een Pan. Weinig schade (linkerspiegel afgerukt en hier en daar een lichte kras). Reden: de eerste die een bocht verkeerd inschat en in de remmen gaat, de tweede moet remmen om niet op zijn voorligger te duiken, en schuift weg op een kiezelstrook zoals je er hier meerdere vindt, meestal in de bocht zelf.
Spijtig, maar op de keper beschouwd worden hier drie fouten gemaakt.
Eerst dient afstand gehouden te worden. Dat kost geen geld maar voorkomt wel gelduitgave.
Bovendien staat de stuurmanskunst na een lange winter van inactiviteit op een laag pitje.
En ten derde, na de bestuurder gehoord te hebben, rijdt hij al veertig jaar met een motorfiets maar is dit zijn eerste toerrit in zijn carrière. Jawel, het moet voor iedereen de eerste toertocht zijn, maar doe dit dan niet in West-Vlaanderen want dat moet daar geleerd worden. Ook na veertig jaar rijden. Ik heb trouwens een vriend die na regen, bij regen, en zelfs al regent het niet maar liggen de akkers nat, nooit maar dan ook nooit in West-Vlaanderen zal rondrijden wegens teveel modder.
Lijkt het dan gek dat ik soms een gemiddelde haal van bijna 40 km/h. En bekaf ben wegens constante aanpassing van mijn stuurgedrag, veelvuldig schakelwerk en steeds gefocust blijven op wat eventueel zou kunnen verkeerd gaan.


« Laatst bewerkt op: vrijdag 06 april 2018 - 21:49:34 door Patrick Pevenage »