Auteur Topic: Toerrit Kortrijk 3 JUN 2018  (gelezen 634 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Patrick Pevenage

  • Berichten: 6
  • Karma: 0
Toerrit Kortrijk 3 JUN 2018
« Reactie #1 Gepost op: woensdag 06 juni 2018 - 22:23:45 »
Vandaag wordt het Kortrijk. De '7de Skjeve Linne Trefn'. Ik zou dat vrij vertalen naar: Het '7de krommelijntreffen'. Lijnen zijn meestal recht, maar in dit geval krom. Leuk gevonden. Eens zien wat er van is.

’t Is 11 u, 20°C, een zonnetje, en daar sta ik in de Etienne Sabbelaan 4. Vives, een onderdeel van de KUL Leuven. Alles universitair of hogeschool met alles erop en eraan. Een infocentrum.

Weinig deelnemend volk. Ik ben de 172ste ingeschrevene voor 170 km. De rit verloopt zoals het uitzicht van het onderste van een platte band. Plat dus, van links naar rechts, van Kortrijk naar Brakel en een lus via Zottegem en zo terug langs Oudernaarde. In tegenwijzerzin te verrijden.
De ontvangst in de startplaats is zoals gewoonlijk heel charmant. De TomTom wordt ingeladen en ik leg 6 euro inschijvingsgeld op tafel. De gratis koffiebon gaat er zo in, en de TomTom is klaar voor uitvoering.

Oké? De aftocht door Kortrijk verloopt rustig. Weinig gerij, weinig gedoe, maar onderschat Kortrijk niet. Het is een stad die minder bekend is, maar ooit even groot wordt als Gent. Het streeft naar schaalvergroting. Dat zie je aan de investeringen die de stad doet. Het is trouwens een universiteitsstad. Tijdens de week moet het hier behoorlijk druk zijn. Dat zie je aan kruispunten als je het aantal rijstroken optelt.

Na 5 km zit het grote wegenwerk erop. Een kruispunt naar links en daar gaan we kilometers verder op driemeterwegen. Bocht na bocht. Het schiet voor geen meter op. Het gras langs de kant staat een meter hoog en geeft geen zicht op de volgende bocht die zich aandient. Dit is echt smal bochtenwerk. Voor ik het weet zijn we Zwevegem voorbij en beland ik in Avelgem.

De taalgrens in Escanaffles laat zich aanduiden met Wallonie Picarde. La Wallonie en Fleurs. Prachtig, en je kunt er ook 90 km/h rijden. Wat is het hier rustig rijden. Snelheidsbeperkingen zoals in Vlaanderen manen niet altijd aan tot rust. Hier weet je dat je mag, maar daarom doe je het niet.
De Kluisberg brengt ons opniew in Vlaanderen. Kluisberg is een gegeven. Niet alleen in het wielrennen, maar ook als pleisterplaats. Toeristen komen hierop af voor gezelligheid, en een hapje en dankje achteraf na een stevige voetwandeling. Een dag uittrekken in Kluisbergen voor voetenwerk is volledig zijn geld waard.

De Kluisberg op en af en verder via de Vlaamse Ardennen. Als je die nog niet kent, is dit een gat in je cultuur. Vlaamse Ardennen zijn zoals het smout op je brood. Nukerke, Etikhove, de Pladutse en de Kokerelle. Je proeft ervan en je lust ervan. Met mondjesmaat. Geen kat te bekennen op deze zondag. Genieten!

Voor je het weet doe je een rondje Brakel. Voorheen was de Taaienberg aan de beurt, een stukje Eikenberg, en nu de Berendries. Het lijkt een rit uit de Ronde van Vlaanderen. De wegen blijven smal tot iets breder, maar bovenal blijft het snuiven van het goede.

Na Brakel volgt Sint-Maria-Lierde, Sint-Martens-Lierde, de Eikenmolenberg, en zo naar Zottegem. Vanaf dan gaat het richting Oudenaarde met gebruik van bredere steenwegen. Geen probleem want voordien schoot het voor geen meter op. De kilometers komen erbij en dat mag wel even.

Na Oudenaarde blijft het breed maar opgepast. Soms komen daar verkortingsstroken bij die smal, onoverzichtelijk en lastig te nemen zijn. Er zijn haakse bochten bij van 90°, met hoge beplanting langs de weg en de weg is amper een dikke twee meter breed.

Uiteindelijk dient Kortrijk zich aan. Een doortocht door de universiteitsomgeving en terug zijn wij.
Kromme lijnen rijden? Deze tocht heeft zeker zijn naam niet gestolen. Ik ben er moe van, zowel fysiek als psychisch.
« Laatst bewerkt op: woensdag 06 juni 2018 - 22:31:36 door Patrick Pevenage »