Recente berichten

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1
Guzzi Techniek / Re: Moto guzzi california vintage aansluiten op de pc voor diagnose
« Laatste bericht door Luckypete Gepost op zaterdag 21 april 2018 - 08:27:31 »
Gevonden bij onze noorderburen:

https://www.mgcn.nl/database/diagnose-software/222-guzzidiag

Kabeltjes zijn besteld en onderweg.

Busje xeramix zit bij de benzine. Afwachten wat het resultaat straks geeft bij de testrit.

Grts, Piet
2
Guzzi Techniek / Moto guzzi california vintage aansluiten op de pc voor diagnose
« Laatste bericht door Luckypete Gepost op zondag 15 april 2018 - 11:07:30 »
Ik heb waarschijnlijk een benzineprobleem. Bij de eerste rit met mijn vintage ging alles goed tot na een uurtje rijden. Kwam van de snelweg af en geen respons van de gashendel. Sputterend vertrekken in eerste. Heeft een jaartje stil gestaan wegens gezondheidsredenen. Slechte benzine, vuil? Ik ga de benzinedop van mijn EV er eens opzetten om te zien of dat misschien de oorzaak kan zijn. Graag wil ik de moto aansluiten op de pc. Waar kan je een kabel vinden en eventueel ook software?
2de oplossing is een reinigingsproduct bij de benzine toevoegen, als dat niet helpt zal het sleutelen worden (benzinefilter, leidingen, injectoren).

3
Evenementen: Andere / Toerrit Tielt 1 APR 2018
« Laatste bericht door Patrick Pevenage Gepost op vrijdag 06 april 2018 - 21:28:35 »
De Lenterit in Tielt. Het is miezerig weer, 6°C, ongeveer 10 u, en veel motorvolk op en rond de inschrijftafel van het ijzercomplex oprit Rosseel. Veel lente is niet te bekennen. Alle bloemen en bladeren laten hun oren hangen.

De deelnemersontvangst voordien liet echter al veel goeds zien. Twee stewards op straat om het verkeer tegen te houden, een lange toegang rechts-links via bepijlde dranghekkens naar het industrieel lokaal, en binnenin gezellig en opgetogen gebabbel door mensen die misschien mekaar voor de eerste keer zien na een kwakkelwinter. Er staat ook een groot tv-scherm om straks de Ronde van Vlaanderen live te volgen.

Voor mij is het een van de eerste keren om aan motorfiets te doen. Ik rijd ronduit vierkantig en iemand die beweert dat hij evengoed stuurt na twee maanden onderbreking als moest hij elke dag rijden, die liegt. De finesse is eruit, het stuurgevoel zit in de achtermand, je motorfiets rijdt alle kanten uit behalve degene die je wenst, en je achterste weet niet wat je voorste meent te veronderstellen.

Bij deze. De TomTom wordt ingeladen door iemand die er verstand van heeft want soms blijkt alleen maar Garmin te bestaan.
Zes euro inschrijfgeld en een gratis koffie later begin ik eraan. Een rit in de vorm van een ballon, in tegenuurwijzerzin, horizontaal van Tielt richting Gent en dan naar omhoog naar Zeeuws-Vlaanderen. Dan horizontaal naar Aardenburg en terugkomen via Damme en Wingene. 180 km.
Tielt wordt verlaten via het industriegebied en meteen start een parallelle binnenweg aan de hoofdweg die loopt van Tielt naar Deinze. Het is een flikflakweg die uitmondt in Kanegem.
Daar zie ik aan de kerk een bronzen Briek Schotte. Waarschijnlijk heeft IJzeren Briek een knauw gekregen want hij ligt op zijn fiets schuin tegen de kerkpaal aangeduwd. Is ook in dit godvergeten gat, volgestouwd met verkeersdrempels, dan ook nog eens vandalisme een uitgangspunt.

Zonder veel omhaal bereik ik Drongen, de zeehaven van Gent, en zo naar omhoog richting Nederland. Ik kom weeral langs bij café Bij Pros in Evergem waar nog altijd een BMW op het dak staat. De vier knipper-gevaarslichten branden maar ik kan mij vergissen.

In Boekhoute is de eerste stop maar die laat ik links liggen. Ik ben nog niet toe aan koffie. De rit tot nu toe was leuk en afwisselend. Op naar Aardenburg over de Zeeuwse dijken. Prachtig, prachtig. Ook in Aardenburg een stop maar nog altijd geen koffie nodig. Drieënveertig jaar geleden heb ik hier, als beginnend autobestuurder, ooit mijn eerste boete gekregen en ik heb dat nooit verteerd. Of laat ik eerder zeggen: leergeld betaald.
Het miezerig weer is gestopt en maakt plaats voor licht in de lucht. De dijkwegen waren door het vlakke land en de aanwezige wind aan het opdrogen. Heel apart is dat ik in België smalle wegen voor de wielen kreeg met behoorlijk wat slijk afkomstig van de landbouwvoertuigen die van het veld komen. In Nederland is dit niet het geval. Ook daar is landbouwbeweging maar geen modder op de weg te bespeuren, zoniet heel zelden. Hoe doen die Nederlanders dat of hoe vuil zijn wij?

30 km dijkwerk zijn een aparte verademing. In Aardenburg is het voorbij. Aan café De Tol steken wij weer België binnen, maar het blijft mooi rijden. Wat kan motorrijden in combinatie met een prima organisatie toch leuk zijn. De bepijling is trouwens meer dan in orde. Hij die verkeerd rijdt mag de schuld op zichzelf steken.
Op ongeveer 30 km van het einde is de derde stop. Ergens rond Wingene. Geen koffie nodig. Op 20 km van het einde, na een bocht, staan twee motards aan de kant. Ik vraag of er hulp nodig is, maar ik ben te laat. De ene moto is al uit de gracht getrokken, een Pan. Weinig schade (linkerspiegel afgerukt en hier en daar een lichte kras). Reden: de eerste die een bocht verkeerd inschat en in de remmen gaat, de tweede moet remmen om niet op zijn voorligger te duiken, en schuift weg op een kiezelstrook zoals je er hier meerdere vindt, meestal in de bocht zelf.
Spijtig, maar op de keper beschouwd worden hier drie fouten gemaakt.
Eerst dient afstand gehouden te worden. Dat kost geen geld maar voorkomt wel gelduitgave.
Bovendien staat de stuurmanskunst na een lange winter van inactiviteit op een laag pitje.
En ten derde, na de bestuurder gehoord te hebben, rijdt hij al veertig jaar met een motorfiets maar is dit zijn eerste toerrit in zijn carrière. Jawel, het moet voor iedereen de eerste toertocht zijn, maar doe dit dan niet in West-Vlaanderen want dat moet daar geleerd worden. Ook na veertig jaar rijden. Ik heb trouwens een vriend die na regen, bij regen, en zelfs al regent het niet maar liggen de akkers nat, nooit maar dan ook nooit in West-Vlaanderen zal rondrijden wegens teveel modder.
Lijkt het dan gek dat ik soms een gemiddelde haal van bijna 40 km/h. En bekaf ben wegens constante aanpassing van mijn stuurgedrag, veelvuldig schakelwerk en steeds gefocust blijven op wat eventueel zou kunnen verkeerd gaan.


4
Evenementen: Guzzi & Italbike / 3 landenrit
« Laatste bericht door Janguz Gepost op donderdag 22 maart 2018 - 10:59:58 »
Samenkomst 11 uur - Vertrek 13 uur
Vertrek: café De Klok – Stad 50 3930 Hamont
tel: 011 44 89 83

Tussenstop: Café De Statie - Rijksweg 2 - 6051kn Maasbracht (NL) tel: 0031 4775 462 531

Aankomst De Zoete Goesting - Rijksweg 402 - 3650 Dilsen-Stokkem tel; 089 30 45 22 Broodjes en pasta’s te verkrijgen

Zoals geschreven vertrekken we in Hamont richting Bree en langs kleine wegen naar Neerglabeek – opoeteren – Elen – Heppeneert om in Maaseik de grens over te steken. Dan volgt Roosteren en wat Maasplassen - Ohé en Laak – Stevensweert om in Maasbracht op de tussenstop te belanden.

Na een natje en een droogje ( er is vlaai) naar Linne en Sint Odilienberg – Posterholt – Vlodrop en Etsberg om daar stilaan de Duitse grens over te steken. In Effeld passeren we een huis waar een Guzzi blok is ingewerkt in de poort (is garage geweest of nog, daar ben ik nog niet achter gekomen) Langs Karken en Waldfeucht – Saffelen – Selfkant weer richting Nederland om in Sittard te belanden.
Dan is Limbricht aan de beurt en Berg a/d Maas om via het veerpont de Maas over te steken naar Belgie (beetje kleingeld klaar houden) In Stokkem naar Dilsen en afdraaien richting Lanklaar om bij het eindpunt te komen.
Hopen op goed weer en dan komt het wel goed.

Edje
5
Evenementen: Andere / Toerrit Laarne 28 JAN 2018
« Laatste bericht door Patrick Pevenage Gepost op zondag 28 januari 2018 - 20:37:20 »
’t Is niet ver van de deur. Laarne is de startplaats, 13u40 aankomst ter plaatse voor een dikke honderd kilometer Winterrit. 11°C en zwaarbewolkt maar regen is niet in zicht. Startuur is en was voorzien van 9u tot … oneindig in lengte. Da’s weer zoiets typisch voor mijn woongebied. Je kiest dus zelf waar en wanneer je rondhangt onderweg en als het even kan is een dansje in de startplaats before-and-after-party na de werkuren wellicht mogelijk.
Café De Zwaluw in de Lepelstraat. Geen gps-parcours beschikbaar gesteld door de organisatie MC Tornados. Misschien volgend jaar wél gps zegt de inschrijvingsdame mij. De bepijling is volgens haar uitstekend en dat zal later ook zo blijken. Top.

Eerste contactstreek is Lochristi en omgeving. Een bloementeeltstreek die er grijzig mistroostig bijligt. Vervolgens de ruime havenstreek van Gent waar je bij dit soort weer schrik zou hebben om op zee te gaan om aansluitend daarop te verdrinken voor de kust van Oostende. Ik heb watervrees en laat het mij nu net overkomen dat organisator Tornados in het havengebied mij de veerboot in Langerbrugge opdringt. Ooit moet het wel eens gebeuren.

In eerste versnelling bij geparkeerde motor en met de zijpikkel uit zit ik op een boot die mij van hier naar daar brengt mét mijn ogen toe op een brede stroom die weleens Gent-Terneuzen kan heten.
Voor mij staan twee motards op BMW die het blijkbaar niet aan hun hart laten komen. Zij doen ook mee aan de toertocht maar zij reden voordien twee à drie km sneller dan wat ik mij opgelegd had. Laat ze maar gaan, ik kom hen later wel nog tegen.

In Evergem na ruim 20 km is de eerste stop maar die laat ik aan mij voorbijgaan. Er staan trouwens geen motorfietsen voor de deur, wél staat er een BMW op het dak. Vreemd maar goed gevonden.
Wij rijden langzaam Nederland binnen via Sas van Gent en zo naar Axel. Prachtig, rustig, winderig grondgebied. Verrassend soms. Ik geniet alhoewel ik voordien niet dit gevoel had toen ik nog op Belgische bodem was.
In Axel is er een stop bij de Rattlesnakes. Daar wordt in een godvergeten gat aan Iron Maiden gedaan maar die staan momenteel op non-actief wat geluid betreft. Alleen stilte. Ik moet eerst plassen maar de dames kunnen naar het toilet zegt de wc-deur mij, en aan de heren wordt gevraagd om naar buiten, rechts naast de buitendeur en zo rechtdoor, hun plas te maken.

Ik kom daar ook de twee BMW-motards tegen van op het veer in Langerbrugge. Volgens hen ben ik de laatste starter. Laat dit nu maar even zo zijn, maar ik licht hen wel in dat ik soms als laatste start omdat ik ’s morgens niet uit mijn bed geraak, maar dat de kans erin bestaat dat ik daarna mijn achterstand goedmaak. De vaart erin zetten door sommigen werkt namelijk meestal op termijn méér vermoeiend dan een lekker (lager maar constant) gemiddelde aan te houden zoals ik pleeg te doen. De tijd die je wint op de motorfiets met het doordrukken van de kilometers, verlies je daarna onderweg wanneer je een stoel onder je achterste schuift om vervolgens te zitten en te blijven zitten wegens emotionele en fysieke recuperatie. Een beetje Guzzi-zelfvertrouwen moet nu eenmaal zijn én bestaan.

De rest van de rit is gesneden koek. De toertocht viel beter mee dan ik voordien meende te moeten denken. In elk geval was het een goede training om na de sombere winter weerom de fijne motoriek te leren kennen bij het besturen van een motorfiets.
6
Evenementen: Andere / Toerrit Wevelgem 19 NOV 2017
« Laatste bericht door Patrick Pevenage Gepost op dinsdag 21 november 2017 - 11:28:23 »
Bij mijn weten is dit de laatste toerrit van dit jaar. t’ Sjamps Wintertreffen 2017 in Wevelgem.

De start van de toerrit ligt tussen 9 en 13u, en ik ben er om 12u. Niets om mij in op te jagen.
Vandaag geen ‘winterrit’ in het verschiet. 7°C, af en toe zonnig, lichtjes kil, weinig wind en 125 km rondrijplezier in het vooruitzicht.

Ik zie een tiental motorfietsen aan de start, of eerder gezegd aankomst. Iedereen aan de start heeft reeds de rit achter de rug of komt net binnen.
De Tomtom gaat mee naar de inschrijvingstafel en wordt door de president van de club ingeladen.
Ik schrijf mij ondertussen in en haal daarna mijn gps-toestel op. De president is heel tevreden met het aantal deelnemers. Ongeveer 400 reeds. Hij moest zelfs inschrijvingsformulieren bijmaken. De twee voorgaande jaren was het barslecht weer met amper 50 inschrijvingen per keer. Had het dit jaar idem dito geweest, dan was het gedaan met de winterrit.

Het parcours ziet eruit zoals een platgedrukte ballon, in uurwerkwijzerszin te verrijden tot in Dranouter, meestal langs of in de buurt van de Franse grens. Daarna terug via Poperinge, Ieper en Gullegem.

Naar buiten en klaarmaken. Ik word begroet door een Breviarijder uit Brugge die net aankomt.

Go Guzzi. Geluwe, Geluveld, en daarna Wijtschate. Vanaf hier begint het smalle bochtenwerk op meestal opdrogende wegen met hier en daar, in de schaduw, modderige stukken waar men beducht moet voor zijn.

Even langskomen in Komen, zoniet Comines. Dit stukje België werd ooit door de regering aan de Walen gegeven in ruil voor Voeren dat naar de Vlamingen ging.
Hier zie je in de ene straat een herberg met Franstalige opschriften, om vervolgens na het volgend kruispunt weerom Nederlands te zien. Nochtans zijn hier nooit, maar dan ook nooit taalproblemen geweest.
Waarschijnlijk komt dat door het oorlogsverleden en de miserie die de mensen in deze streek gekend hebben, waardoor ze wederzijds respect weten te waarderen. Je rijdt hier bovendien door een feeëriek landschap doorspekt met monumenten en soldatenkerkhoven die niemand onberoerd laat en die mij keer op keer aan het denken zet. Wàt kunnen mensen mekaar aandoen!

In Dranouter hebben wij pas 40 km en is de eerste stop. Geen kat in het dorp te zien maar aan de kerk staan een zestal motorfietsen. Ik de herberg binnen voor een koffie die ik meeneem naar buiten. De motorfietsen behoren toe aan de Harelbeekse motorclub. Zij vertrekken en ik blijf eenzaam achter. Of toch niet want daar komt zowaar een knalgele CanAm de hoek omgedraaid.
De rijder gaat even verderop parkeren (wegens de breedte zegt hij) en hij heeft zijn kleinzoon Kobe mee. Kobe is piepjong, komt in lengte amper 3 cm boven mijn knie uit, en lijkt mij op weg een rasechte motard te worden. Beiden zijn woonachtig in Poperinge en nemen ook deel.

De volgende stop is 67 km verderop, in Gullegem. Deze kilometers verlopen langs de Kemmelberg (in de verte), de Rodeberg en Zwarteberg. In de zomer kan het hier druk zijn, maar nu zie ik af en toe enkel jagers die, hoe kan het ook anders, aan het jagen zijn.
We rijden rond Poperinge en Ieper via de gebruikelijke, lekker swingende binnenwegen, al dan niet smal tot zeer smal.
Ik passeer het Tyne Cot Cemetary. Hier staan het jaar door bussen met Engelse nummerplaat waarvan de bezoekers eer brengen aan hun gesneuvelde voorvader.

De rest van de rit rond Roeselare is zoals ik het gewend ben. Rustig aan, niet te traag, weinig ophef maken in de dorpen (en eigenlijk ook niet daarbuiten).
De stop in Gullegem laat wel méér volk zien. Hier staan ruim 40 motoren geparkeerd aan herberg Ponderosa. Ik parkeer mij aan de controleplaats, maar er staat teveel volk in ’t café en dus blijf ik buiten voor een sigaret.
De rijder van een Indian, en zijn vrouw, komen tot bij mij. Beiden hebben altijd Guzzi gereden, maar nu was het tijd voor iets anders. Ze zagen mij er tevreden uit, en zo hoort het.

Aan de aankomst is het bijna tijd voor de uitreiking van de bekers, maar dat laat ik links liggen. Ik rijd hoofdzakelijk alleen, ben nergens bij aangesloten, en daardoor heb ik mijn vrijheid. Ik vind dat dit niet asociaal is. Wanneer je solo onderweg bent, maak je meestal de beste contacten met andere rijders (die ook solo rijden). Staan ze in groep te babbelen, dan lukt dat meestal niet want je wil er niet altijd tussenin springen om hen te storen.

Ik rijd naar huis en denk aan het feit dat het morgen gaat regenen. Dat zal de president van de club worst wezen, en ik ook. Wij hebben het gehad en dat kunnen ze ons niet afnemen.
7
Evenementen: Andere / Re: Toerrit Blankenberge 11 NOV 2017
« Laatste bericht door Janguz Gepost op zondag 12 november 2017 - 16:17:55 »
8
Evenementen: Andere / Toerrit Blankenberge 11 NOV 2017
« Laatste bericht door Patrick Pevenage Gepost op zondag 12 november 2017 - 16:03:07 »
Eén ding moet je de organisator van een toerrit, en zijn team, nageven.
Zij hebben de kennis en het potentieel om van hun evenement iets moois te maken.

Met kennis bedoel ik het kennen van hun streek tot in de verste hoeken en zelfs vèr daarbuiten.
Elke streek of provincie heeft bovendien zijn potentieel aan rustige rustieke wegen, bezienswaardigheden, en curiositeiten. Er zit verschil op. De Ardennen kun je niet vergelijken met de Vlaamse Ardennen, en dat is maar goed ook.

Er rest enkel het weer op de dag van de georganiseerde rit. Dat heb je niet onder controle en blijft meestal een beslissende factor voor deelnemend succes of niet.

In maart van dit jaar reed ik, om de Calif te leren kennen, op eigen houtje een rit door het noorden van Frankrijk. Die streek kende ik niet en ik volgde de departementals en andere, minder secundaire wegen. Ik moet zeggen dat het een mooie rit was, met hier en daar een verrassing. Ik zou nog terugkomen.
Uit een zijweg kwamen motards die verderop een andere zijweg indraaiden op basis van bepijling. Zij droegen Belgische nummerplaten op hun motorfiets. Ik was jaloers want ik reed door een streek waar die andere motorrijders méér van de streek aan het genieten waren.
Gezien de afstand van/tot kon het niet anders zijn als moest het gaan om een Westvlaamse organisatie.

Dus keek ik op treffens.be waar het de volgende keer te doen was.
Bijna elke week van dit jaar heb ik ondertussen Westvlaamse toerritten verreden. De Calif heeft werk aan de winkel gehad want hij heeft momenteel op nog geen acht maand tijd 10.600 km onder mijn achterste verreden.

Blankenberge, 11 november 2017, 10u10, zaal Willem Tell in de J.Van De Puttelaan.
De Foekes eindeseizoensrit. Van thuis tot hier was het een dikke 70 km, regen onderweg, en een temperatuur van 6°C.
Hier regent het momenteel niet, maar boze wolken hangen laag boven mijn hoofd.
Ik parkeer mijn motorfiets tussen hoofzakelijk BMW’s. Ik zie ook een Indian staan. Maar dat is het zowat.

De TomTom gaat mee naar binnen om in te laden. Een veertigtal motorrijders staan gemotiveerd onder mekaar te babbelen. Ik krijg een gratis koffie en bekijk het routeplan.
De rit loopt volledig door West-Vlaanderen tegen uurwerkwijzerszin. Van boven naar onder in een als het ware opgeblazen T-vorm. Eerst naar beneden tot in Pittem waar na 80 km de eerste stop is. Daarna gaat het even horizontaal naar rechts om vervolgens naar omhoog richting grens Nederland (Middelburg) te lopen en vervolgens de afsluiter via Knokke-Heist naar Blankenberge.

Veel slingerende smalle wegen in het parcours, modder op de weg, hier en daar een verbindingsstuk waar je flink tempo kunt maken, perfecte bepijling, opvliegende reigers die in het begin van de rit mij voor de wielen komen gelopen.
Kortom, het seizoen zit er ver op en ik sluit hier af. Bij elke verdere gelegenheid is er nog plaats genoeg om meer te vertellen over het gereden evenement zelf, en ook het rijgedrag van de Guzzi.

O ja, toen ik wou vertrekken vanuit Blankenberge stond er een oude man bij de Guzzi. Hij had geen tanden meer en was aan het wandelen met zijn veel te dikke hond.
Hij vertelde dat hij ruim 50 jaar met de motorfiets had gereden, maar dat hij dit niet meer kon wegens een slecht rechterbeen. Hij was heel blij verrast om nog eens een Guzzi te zien.
Toen ik vertrok zwaaide ik nog even naar hem. Zijn stralend gezicht zien was de rit naar Blankenberge méér dan waard.
9
Evenementen: Guzzi & Italbike / 11 -13 Mei - Guzzi treffen Paderborn
« Laatste bericht door Janguz Gepost op vrijdag 10 november 2017 - 18:00:13 »
Bad Wunneburg - Haaren

Wie immer sorgt unsere Truppe fuer Partyhuette,Lagerfeuer Platz fuer Zelte satt.
Waschgelegenheit und Toilette Tombola und natuerlich Feiern mit betreutem Trinken.
Fluessige und feste Nahrung bekommt Ihr wie immer zu guenstigen Preisen.
Macht Euch auf die Socken, bringt gute Laune und Sonne mit!!
10
Guzzi Techniek / Re: California
« Laatste bericht door Janguz Gepost op zondag 05 november 2017 - 18:48:01 »
 :D
wow, een topic van zeven jaar geleden, schiet terug in gang.
de eerste tekenen van een teloorgang bij FB ?
Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10