24-05-2017
welkom : kijk en lees : leesvoer : stoetersrit 2003

Stoetersrit 2003

MGCB klassieker

Gepubliceerd op 03-08-2003
Hé, zie nu eens! Voor het eerst in mijn anderhalf jaar motorrijden zijn de vrouwen in de meerderheid: vijf tegenover drie mannen!

Was me dat even nipt om op tijd in café “’t Punt” in Herenthout te geraken!
De groep staat ongeveer vertrekkensklaar als we er aankomen.
Onderweg zijn we zelfs al de Guzzi-die-hards tegengekomen die wat eerder op roadbook waren vertrokken.

Eerder deze week al hadden Huub, Sam, Sandra, Marc, Chris en ik afgesproken om deze rit ook op roadbook te rijden, net zoals die zaterdag in Ouren die we zo heerlijk samen hebben doorgebracht.
Marc stelt ons Ilse en Debby voor. We nemen Ilse, zus van Dirk en beginnend rijder, met genoegen onder onze vleugels. Debby, dochter van Chris, lijkt ook al stevig het hart verloren te hebben aan Guzzi. Voorbodes van een langzaam op komst zijnde tweede generatie Guzzileden? Hopelijk wel. Met een beetje geluk krijgt Debby volgende week toch nog die fel begeerde Nevada (Gelukkige verjaardag, Debby!) Laat je hart maar even smelten, Chris, trouwens, hoe moeten jullie binnenkort anders al die bagage op slechts twee moto’s gepakt krijgen???

We laten de grote groep vertrekken. Rap eerst nog iets drinken, een plasje plaatsen, en de gebeurtenissen sinds Ouren bijbreefen natuurlijk. Fotokes bekijken, de ‘geneugten’ van Camping International nog even de revue laten passeren, anekdootjes ophalen, Ilse overtuigen om geen enkel Guzzi-gebeuren meer te missen…

Kom mensen, nu moeten we echt weg of we halen die anderen nooit meer in! Hé, zie nu eens! Voor het eerst in mijn anderhalf jaar motorrijden zijn de vrouwen in de meerderheid: vijf tegenover drie mannen!
Met Marc als ritleider (uitstekende ritleider trouwens!), vatten we het parcours van ongeveer 150 kilometer aan. Het bolt prima! Ilse doet het als beginner allesbehalve slecht. Haar bochtenwerk is schitterend. En dat ene minieme bijkomstigheidje wordt zelfs na een eerste hint al perfect gecorrigeerd. Ferm gedaan, Ilse!

De Nachtegalendreef ontsnapt even aan onze aandacht, doch nog geen 500 meter verder heeft Marc al door dat we verkeerd zitten. Geen probleem. Goede gelegenheid om even te stoppen, sigaretje te roken en te informeren of iedereen tevreden is met de aangewende snelheid. Ja hoor, Marc, dat zijn we zeker. Iedereen kan vlotjes volgen.

Moto’s keren en de Nachtegalendreef zoeken. Ja zeg, dat naambordje tussen de bomen was vanuit de andere richting echt wel niet te zien. Het moet gezegd: deze dreef is de mooiste waar we vandaag tot nu toe zijn doorgereden. Dreef heerlijk ruikend naar bos en een zon die prachtig tussen het bladerdak doorflikkert.

Na een kleine 50 kilometer komen we even later aan bij de eerste tussenstop, de stenen windmolen van Pulverbos. Het eerste groepje van onze snelle jongens vertrekt net weer voor het vervolg van de rit, de grote groep is nog gezellig aan het rondkuieren op het molenerf. Waar zitten die “Kampioenen” hier nu ergens? Ha, daar loopt een van de figuranten uit de serie. Als een echte molenaar! Tof.

Oei; honger! Waar kunnen we hier ergens iets te eten te pakken krijgen? Ha, ginder in de taverne. Karrenvracht broodjes Martino, alstublieft! ’t Zou willen lukken, Huub moet natuurlijk weer anders doen dan een ander en wil een Martino-Smos. Ja, voilà, en of er gesmost wordt!! Pas op, Huub, daar, je tomaat! Hé, Huub, kijk uit, straks je augurk op de grond! Ai, Huub, je eieren!!!

’ t Is niks, Huub, mij kan ’t niet schelen hoor, merci voor de schijfjes komkommer die ik ondertussen van je bord kan pikken.
Vooruit, mannen, willen we de anderen nog ooit terugzien, dan moeten we nu echt wel voortmaken.
In Nijlen en omgeving wachten ons meerdere prachtige stukjes natuur. Wat een groot en mooi bos! Nooit geweten dat hier zoveel bos was. De grote massa vissers rond de vijvers (viswedstrijd zeker?) heeft beslist ook zijn charme.

Op 20 kilometer voor het punt van aankomst houden we nogmaals halt langs de kant van een smal baantje. Alle Guzkes netjes achter elkaar. Heel mooi gezicht! Echt wel een foto waard. Debby profiteert van de stop om snel even op de Nevada van Ilse te kruipen. Ja ja. De kogel is door de kerk. Zo eentje moet het worden. Volgende week. Voor haar verjaardag. (Chris! Kijk niet zo pruil! Je dochter heeft gelijk!)

Hélaba! Wat is dat gekonkelfoes daar? Wàt is een chance dat ik het niet gezien heb? Wàt mag ik niet in ’t boekske zetten? Hàà, datte!
Lieve clubgenoten-lezers, jullie hebben er geen idee van hoe zwaar gecensureerd ik tegenwoordig word. Mijn diepste excuses voor de veelheid aan écht interessante info die jullie hierdoor moeten missen. Daar is echter slechts één ding aan te doen: zorg dat je er voortaan bij bent! We zijn amper terug in “’t Punt” of een geweldige plensbui breekt boven ons hoofd los. Zelfs de degelijke grote terrasparasols kunnen niet voldoende beschutting bieden. Rap, jongens, naar binnen!

Gezellig. Zo gezellig dat we behoorlijk lang blijven hangen. Tussendoor gauw nog wat info voor ’t verhaaltje in ’t boekske bij Rob losgepeuterd. Met 37 motoren waren we vandaag, net zoveel als bij de Winterrit, maar wel een aantal andere. Nog iets speciaal beleefd onderweg in jullie groep? Nee, enkel Patrick die met olieverlies te kampen had. (Bedankt voor de technische uitleg, Manu, geloof me of niet maar ik heb je warempel verstaan! Ik ben alleen nog ietwat te technisch analfabeet om het hier ook precisie-gekenmerkt te kunnen navertellen. Maar: voor wie nieuwsgierig is naar wat er nu echt met Patrick gebeurd is, de Manu kan ’t jullie haarfijn uitleggen!)
En ook nog gauw tussendoor: Jan, zo nog ne Guzzi-fleese voor ons Laure, dezelfde als vorige maand voor ons Marthe (denken aan de op komst zijnde tweede generatie Guzzileden hé!)

En ook nog goed nieuws in verband met de Pajottenland-zoekrally (da’s de mijne hé, mannen, op 6 september, dus niet vergeten: be there!): de tocht werd inmiddels al een keertje uitgetest door het bestuur, en hij werd zo moeilijk bevonden dat hij voor het puntenklassement meetelt voor drie punten in plaats van voor twee, en vooral: de winnaars van de opdrachten onderweg kunnen extra punten verdienen! De meer gedetailleerde uitleg over deze activiteit krijgen jullie in een van de volgende Giornale’s te lezen. In alle geval, ’t wordt iets heel apart!

We besluiten de dag met afspraakjes voor volgende week, voor Indian-day. Als het even meezit belooft ook dat een mooie dag te worden.

Tags:

Reageer

Beleefd blijven aub...

(Gebruik Markdown voor formatering)

Deze vraag helpt om spam te vermijden: