21-11-2017
welkom : kijk en lees : leesvoer : primeurtest moto guzzi 1200 stelvio

Primeurtest Moto Guzzi 1200 Stelvio

Onopvallendheid is een eigenschap die je de Stelvio in geen geval kunt aanwrijven. Nooit hebben we zoveel belangstelling gezien voor een nieuwe motorfiets als voor deze Moto Guzzi. Halt houden met de Stelvio leidde zowat overal tot spontane samenscholingen.

Gepubliceerd op 15-02-2008
Stelvio Test
Bron: demotorsite.be

De nieuwste uitdager in de categorie der hoogpoters heet Stelvio en komt uit de fabriekshallen van Moto Guzzi. Uiterst benieuwd naar de kwaliteiten van deze berggeit op Pirelli’s trokken wij richting Mandello om er gedurende twee dagen in primeur een preproductie-exemplaar van Guzzi‘s nieuwste aan de tand te voelen.

Stelvio Test-2

Onopvallendheid is een eigenschap die je de Stelvio in geen geval kunt aanwrijven. Nooit hebben we zoveel belangstelling gezien voor een nieuwe motorfiets als voor deze Moto Guzzi. Halt houden met de Stelvio leidde zowat overal tot spontane samenscholingen. De verwachtingen zijn dus duidelijk hooggespannen, maar kan de Stelvio deze ook waarmaken? Wat betreft de – erg volledige – uitrusting en de afwerking hoeft de Stelvio alvast niet onder te doen voor zijn concurrenten.

De zitpositie en zadelhoogte van de Stelvio zullen geen problemen opleveren voor al wie tussen 1,70 m en 1,90 m meet. Het bijzonder brede stuur ligt erg goed in de hand, en de zitpositie op het ruime en goed gepolsterde zadel in combinatie met de goede afstand tot de voetrusten voelt onmiddellijk comfortabel en zeer vertrouwenwekkend aan. Het donkere geluid dat uit de aluminium uitlaat komt is onmiskenbaar Moto Guzzi, en bij elke gasstoot manifesteert zich de typische lastwisselreactie van de V-twin, waar je onder het rijden overigens geen last van hebt. Het blok van de Stelvio werd uit de nog maar een paar maanden geleden geïntroduceerde Griso 8v geplukt (zie M&T 11/2007), waarbij de v staat voor ‘Valvole’. Vier kleppen per cilinder dus, een ingreep die het 90° V-twinblok beslist ten goede is gekomen. Karakter, sound en power gaan hier hand in hand.

Het blok neemt mooi en soepel van onderin op, al is er onder de 3.000 toeren nog niet veel kracht voorhanden. Tussen 3.000 en 5.000 toeren gaat het er al wat steviger aan toe, maar eens die kaap voorbij krijgt de Guzzi een boost en vliegt de toerentellernaald pijlsnel richting rode zone die bij 8.000 toeren begint. Dat alles resulteert in acceleraties die we van een Guzzi voorwaar niet gewend zijn. De nieuwkomer wordt opgegeven voor 110 pk bij 7.800 omwentelingen, en een koppel van 108 Nm bij 6.400 omwentelingen. Feit is dat je nooit kracht tekort komt om wat voor manoeuvres dan ook uit te halen. Het blok is op lage toeren wel wat rukkerig, net alsof je voortdurend kleine on/off-reacties krijgt terwijl je het gas toch constant houdt. Maar goed, je koopt zo ‘n Stelvio niet om er in Antwerpen centrum mee te gaan rondrijden…

Een tweede verrassing die de Stelvio in z’n mouw heeft, is z’n uitgebalanceerde, bijna perfecte rijgedrag. Sturen doet ‘ie als een fluitje van een cent, heel precies en heel stabiel, waarbij corrigeren als je de zaak ‘ns verkeerd had ingeschat altijd tot de mogelijkheden blijft behoren. Standaard is de Stelvio precies goed gedempt en afgeveerd om feilloos alle oneffenheden weg te slikken, terwijl het alsnog allemaal heel comfortabel blijft. Voor en achter is de vering overigens volledig instelbaar. De combinatie blok/rijwielgedeelte maakt dat deze Stelvio zich manifesteert als een grote reisenduro met een bijwijlen wat wild karakter, wat je overigens probleemloos kan uitbuiten. Ook heel verrassend is de handelbaarheid van de machine, ondanks het wat hoge zwaartepunt. De remmen van de Stelvio zijn goed te doseren en de remwerking is meer dan voldoende, al zou je van de dubbele schijfremmen voor, radiaal gemonteerde Brembo‘s met vierzuigerklauwen, toch iets meer bijtkracht verwachten.

Alles samen hebben we met de Stelvio ruim 500 kilometer kunnen afleggen, waaronder een stuk autosnelweg, maar ook bochtige tweevakswegen rond het Comomeer en twee bergpassen (de Splügenpas en de Malojapas – de Stelvio zelf was nog dicht) stonden op het menu. Goed voor zo ‘n twaalf uur in het zadel, wat ons toelaat te zeggen dat de ergonomie van de Stelvio heel erg goed is. Samengevat durven we stellen dat de Moto Guzzi Stelvio absoluut één van de betere concepten is die aan het Comomeer in Mandello werden geboren. Het samenspel tussen blok en rijwielgedeelte is perfect uitgebalanceerd en geeft de Guzzi een speels karakter dat erom vraagt om vlot met het gashendel om te springen.

De volledige test van de Moto Guzzi Stelvio leest u in M&T 3/2008 , vanaf 29 februari in de boekhandel.

Tags:

Reageer

Beleefd blijven aub...

(Gebruik Markdown voor formatering)

Deze vraag helpt om spam te vermijden:

Bezoek ook onze sponsors hun website


MGB Moto, Roeselare

VRA Motors, Oosterzele

Moto's Inghelbrecht, Oostende

GD Service

Freddy Nijssen, Tongeren

Guzzi's

SB Printing, Loenhout

Motorvriendelijk onderkomen (FR)

Gites Les Creux, Frankrijk

uw logo hier

 

Subscribe

Skyscraper banner ad